Ένα σύστημα υποστήριξης αποφάσεων για το χωράφι δεν έχει ποτέ μία μόνο πηγή αλήθειας. Το μοντέλο προσομοίωσης λέει ένα πράγμα, ο δορυφόρος άλλο, ο αισθητήρας υγρασίας τρίτο, και στο ημερολόγιο εργασιών έχει καταγραφεί ένα πότισμα που «δεν φαίνεται» στα δεδομένα. Τα περισσότερα συστήματα είτε εξετάζουν κάθε πηγή χωριστά είτε δίνουν μια τελική σύσταση χωρίς να εξηγούν τι συγκρούστηκε.
Στην εργασία μας, που δημοσιεύεται στα πρακτικά του SETN 2026 (ACM), προτείνουμε ένα πλαίσιο όπου όλες οι πηγές οργανώνονται σε μια κοινή «κατάσταση» του αγρού. Πάνω σε αυτήν, το σύστημα:
- εντοπίζει τέσσερις τύπους αντίφασης: διαφορά τιμών ανάμεσα σε πηγές, ασυμφωνία ενέργειας και παρατήρησης, χρονική απόκλιση, απόκλιση μοντέλου και πραγματικότητας·
- σταθμίζει τις ενδείξεις με ντετερμινιστικό τρόπο και υπολογίζει μια τιμή συναίνεσης·
- εξηγεί το αποτέλεσμα με κείμενο και, όπου βοηθά, πίνακες και γραφήματα, μέσω μεγάλου γλωσσικού μοντέλου.
Σε πέντε σενάρια ευφυούς γεωργίας (βαμβάκι και σιτάρι, Ορχομενός), οι εξηγήσεις «με επίγνωση κατάστασης» ξεπέρασαν τις βάσεις αναφοράς που χρησιμοποιούν μόνο κείμενο στον εντοπισμό αντιφάσεων (ακρίβεια 0,92 έναντι 0,66 και 0,86), στην κάλυψη, στην απόδοση της απόκλισης στη σωστή πηγή (0,96 έναντι 0,27 και 0,86) και στη χρησιμότητα για δράση. Τρεις γεωπόνοι βαθμολόγησαν τις εξηγήσεις με 4,3 έως 4,6 στα 5.
Η έρευνα αυτή τροφοδοτεί την κατεύθυνση των εργαλείων μας, ώστε η τεχνητή νοημοσύνη να μη λέει μόνο τι να κάνετε, αλλά και γιατί, ακόμη κι όταν τα δεδομένα διαφωνούν.

